Rolf Sagen svarer

Rolf Sagen fortel om forfattarskapen sin.

Eg trur det må vere tredje gongen på eitt og eit halvt år eg postar denne lenka. Det rare er at eg smiler like mykje kvar gong. Eg kjem sikkert til å gjere det endå oftare i framtida.

Tingen i dag

Eg byrjar å føle at dei to kategoriane som på mange måtar legg premissa for tilveret vårt, nemleg tid og stad, er utilstrekkelege. Vi treng noko meir, ein tredje, for ikkje å seie ein fjerde kategori.

Og viss vi i tilknyting til dette skulle snakke om dimensjnar, finst det jo noko fysikarane kallar rommet si krumming, men der må eg berre melde frå at dette ikkje er noko eg ser mykje til for tida.

Framleis i Oslo, men eg kan plutseleg vere å sjå andre stader, og dit tek eg fly.

Eksil

Hjelpe meg. Mandag flyg eg frå (det som i augneblinken er) solparadiset Bergen til snøhelvetet i Oslo. Fem veker skal eg jobbe her. Som redaktøren sa i går: «I fem-tida tek du deg ein pils, og så sender du meg ei tekstmelding med berre eitt ord: nei eller ja». Det blei «ja».

Om nokon veit om eit rom i hovudstaden der det går an å bu berre litt over ein månad, så sei frå!

Tolv

Uansett kor hardt eg prøvar, klarer eg aldri å skrive ei god setning før klokka er blitt tolv, eller rettare sagt 00.00, men då kjem dei til gjengjeld på rekke og rad. Eg lurer på kvifor det er slik.

Og ein ting til: Snirklane. No forsvinn dei snart. Eg føler det er på tide.