4.4.05

Eit kort oppgjer med norsk bokdesign (ok, berre ein liten ting)

Eit aspekt ved norsk bokdesign har sett seg fast i halsen på meg. Kva for eit aspekt er det? Det er klaffen. Eller heiter det innbretten? Her får det heite klaffen. Klaffen: ikkje klaffen generelt, for, den er praktisk og fin, på mange måtar. Det er heller ikkje den typiske smussomslag-klaffen eg tenkjer på, sjølv om den ikkje er så praktisk og fin, i og med at den berre tilhøyrer smussomslaget, som har ein tendens til å dette av og knorve seg, som vi seier i ytre strok, ein tendens til å vere for tynt og veldig fort veldig upent. Det kunne eg godt ha kritisert, men det er ikkje det eg skal gjere no. Nei. Så kom til saka då!

Ok! Her er saka: kvifor plasserer norske bokdesignarar biletet av forfattaren heilt til venstre på den første klaffen? Kvifor? Kan nokon fortelje meg det? Resultatet er nemleg at forfattaren blir ståande og stire på meg ut av – det rett og av og til påkosta og nøye innstuderte – biletet medan eg les boka. Greit, Odd Wilhelm, eg likar faktisk smilet ditt! Og det er sikkert ikkje din feil at du har blitt plassert der, men eg klarer ikkje at du sit der og stirer på meg medan eg les boka du har skrive. Det ser nesten ut som om det er meg du flirer av, og eg veit ikkje om det var meininga. Dette handlar ikkje om deg personleg. Ja, eg skulle gjerne ha invitert deg heim til meg for å sitje og stire på meg medan eg les. Det ville jo berre vere hyggeleg! Du skulle ha fått kaffi, te, vin, gin, kva du måtte ønskje. Men sitje sånn, inne i boka og stire, det er jo skummelt! Og du, Lars Ove, du ser då rett koseleg ut der du lener deg med ein arm kjekt opp mot - kva er det du lener deg mot?

Ok. Eg kan la vere å brette boka så mykje ut, og prøve å posisjonere sidene rett, slik at ansiktet ikkje kjem til syne der ytterst til venstre under dei sidene av boka som til no er lest. Men sjå der, kva skjer når eg blar om? Jau, han lurer seg fram igjen. Hei-hei! Titt-titt! seier han. Korleis går det? Les du vidare i boka mi?

Ok. Så skal eg vel ta av smussomslaget medan eg les. Eg kan legge det pent i hylla eller på bordet, så blir det ikkje knorva eller skite heller. Men kva er då meininga med eit smussomslag? Er det ikkje meininga at det skal vere der for å ta seg av smusset? Eller er det eg som ikkje veit? Og kvifor blir boka så naken når eg tek det av, eg blir redd for at ho skal fryse?

Ok. Det var dei spørsmåla eg hadde. Takk for merksemda.

9 kommentarer:

Anonym sa...

Glitrende.
LOS lener seg selvfølgelig mot det imaginære Kollektivet. Derfor falt han rett etter at bildet ble tatt. Eller så er det seljetreet. Åh, ha ha.

Men jeg mistenker at denne bokbildetenkningen bunner i at du sitter og fantaserer om ditt nye omslagsbilde, på den Vanskelege Andreboka.

(s)

synnik sa...

jeg hadde en enda mer besnærende opplevesle apropos bilder i bok; dette var ikke av forfatteren, men av mannen hvis idé til boken visstnok var tatt ut fra: altså, dette var en kort liten barneboksak, kjøpt i kristiansand, med det for øye å virke pedagogisk i bleieopplæringsprosessen. storyen er grei: lillesøster vil ut og leke, uten bleie, pappa vil at hun skal ha bleie, lillesøster nekter, pappa leker at bleien er "pappas flosshatt", og at hun dermed - hvis hun tar på bleien, får muligheten til å tisse i pappas flosshatt. etter å ha lekt ute en stund må lillesøster tisse, hun løper inn men finner dodøren låst fordi pappa tisser. da finner hun pappas virkelige flosshatt - og tisser i den. the end. men så, det som fikk meg til å grøsse, ihvertfall fikk jeg en trang til å lukte meg på fingrene , vaske de, vaske hele boken, for der, på siste side var det et bilde, et fotografi i nederste hjørnet (amatørmessig satt)av en mann med hodet tildekket av en bleie. "til matti" stod det.

MGL sa...

Nice design, fancy-pants.

Espen sa...

Med skikkelege mjukbøker slipp ein desse klaffane. Og vil det ikkje verte fleir mjukbøker om nokon av desse avtalene fell?

S sa...

aspekt, aspekt, aspekt, aspekt, aspekt, aspekt, aspekt, aspekt. Sånn. No tyder DET ingenting lenger.

ø sa...

respekt, respekt, respekt, respekt, respekt, respekt, respekt, respekt. Sånn. No tyder DET ingenting lenger.

S sa...

aspik, aspik, aspik, aspik, osb.

Anonym sa...

Jeg ba om at forlaget plasserte forfatterbildet på høyre innbrett (klaff), og det ble tatt til følge.

ø sa...

Etter at dette blei skrive har eg designa mange bokomslag, og eg set biletet på høgre klaff, eller langt ute mot kanten på venstre klaff.